نماز حضرت علی امیرالمؤمنین ( ع ) + برکات و ثواب

  • نماز حضرت علی امیرالمؤمنین ( ع ) + برکات و ثواب .
نماز-حضرت-علی-امیرالمؤمنین-ع-برکات-و-ثواب

نماز حضرت علی امیرالمؤمنین ( ع ) + برکات و ثواب

نماز حضرت علی امیرالمؤمنین ( ع ) + برکات و ثواب .

علامه مجلسی ( ره ) بیان کرده است که این نماز از نماز های مشهور است که در برخی از روایات از نماز های روز جمعه بیان شده است .

از امام صادق ( ع ) روایت شده است که هر یک از شما چهار رکعت از این نماز را بجا آورد از گناهان بیرون آید مانند روزی که از مادر متولد شده باشد و حاجت های او برآورده شود .

این نماز چهار رکعت است در هر رکعت یک‌ بار سوره حمد و پنجاه بار قُلْ هُوَ اللّٰهُ أَحَدٌ تلاوت شود و ، چون از نماز فارغ شود این دعا را بخواند که تسبیح آن حضرت است .

( مفاتیح الجنان – حاج شیخ عباس قمی – ص79 )

سُبْحَانَ مَنْ لَاتَبِیدُ مَعالِمُهُ، سُبْحانَ مَنْ لَاتَنْقُصُ خَزائِنُهُ، سُبْحَانَ مَنْ لَا اضْمِحْلالَ لِفَخْرِهِ، سُبْحانَ مَنْ لَایَنْفَدُ مَا عِنْدَهُ، سُبْحَانَ مَنْ لَاانْقِطَاعَ لِمُدَّتِهِ، سُبْحَانَ مَنْ لَایُشَارِکُ أَحَداً فِى أَمْرِهِ، سُبْحانَ مَنْ لَا إِلٰهَ غَیْرُهُ .

پاک و منزّه است آن‌که نشانه‌های وجودش نابود نشود ، پاک و منزّه است آن‌ که از خزانه‌هایش کاسته نگردد ، پاک و منزّه است آن‌که فخرش را فروپاشی نباشد ، پاک و منزّه است آن‌ که آنچه نزد اوست پایان نیابد ، پاک و منزّه است آن‌ که دورانش به سر نرسد ، پاک و منزّه است آن‌که هیچ‌ کس را در کارش شرکت ندهد ، پاک و منزّه است آن‌ که شایسته پرستشی جز او نیست .

يَا مَنْ عَفَا عَنِ السَّيِّئاتِ وَلَمْ يُجازِ بِهَا ارْحَمْ عَبْدَكَ يَا اللّٰهُ، نَفْسِى نَفْسِى أَنَا عَبْدُكَ يَا سَيِّدَاهُ، أَنَا عَبْدُكَ بَيْنَ يَدَيْكَ أَيَا رَبَّاهُ، إِلٰهِى بِكَيْنُونَتِكَ يَا أَمَلَاهُ، يَا رَحْمَانَاهُ يَا غِيَاثَاهُ، عَبْدُكَ عَبْدُكَ لَاحِيلَةَ لَهُ يَا مُنْتَهىٰ رَغْبَتَاهُ، يَا مُجْرِىَ الدَّمِ فِى عُرُوقِى، يَا سَيِّدَاهُ يَا مَالِكَاهُ، أَيَا هُوَ أَيَا هُوَ، يَا رَبَّاهُ، عَبْدُكَ عَبْدُكَ لَا حِيلَةَ لِى وَلَا غِنىٰ بِى عَنْ نَفْسِى، وَلَا أَسْتَطِيعُ لَهَا ضَرّاً وَلَا نَفْعاً، وَلَا أَجِدُ مَنْ أُصَانِعُهُ، تَقَطَّعَتْ أَسْبَابُ الْخَدَائِعِ عَنِّى، وَ اضْمَحَلَّ كُلُّ مَظْنُونٍ عَنِّى، أَفْرَدَنِى الدَّهْرُ إِلَيْكَ فَقُمْتُ بَيْنَ يَدَيْكَ هٰذَا الْمَقامَ، يَا إِلٰهِى بِعِلْمِكَ كانَ هٰذَا كُلُّهُ فَكَيْفَ أَنْتَ صَانِعٌ بِى؟ وَلَيْتَ شِعْرِى كَيْفَ تَقُولُ لِدُعَائِى؟ أَتَقُولُ نَعَمْ أَمْ تَقُولُ لَا؟ .

ای آن‌ که از بدی‌ ها گذشت می‌کنی و به آن‌ها کیفر نکنی ! ای خدا ! بر بنده‌ات رحمت آر ، وجود مرا دریاب ، ای سرور من ، من بنده تو هستم ، بنده‌ای ایستاده در پیشگاه تو ، پروردگارا ! خدایا به هستی‌ات سوگند ، ای آرمان من ، ای بخشاینده ، ای فریادرس ، دریاب بنده‌ات را ! دریاب بنده‌ات را ! بنده‌ات را چاره‌ای نیست ، ای نهایت آرزو ، ای روان کننده خون در رگ‌هایم ! ای سرور من ! ای مالک من ، ای او ! ای او ! پروردگارا ! بنده‌ات را دریاب ، بنده‌ات را دریاب ، چاره‌ای ندارم ، از پیش خود هیچ ندارم ( که عین نیازم ) قدرت بر سود و زیان خویش را ندارم ، کسی را برای یاری نمی‌یابم ، چاره‌جویی‌ها از من جدا گشته و هر گمان چاره‌ای نابود گشته است ، روزگار مرا تنها به‌سوی تو روانه ساخته ، از این‌ رو در اینجا در برابر بارگاهت ایستاده‌ام ، همه‌ی این‌ها خدایا ! با آگاهی تو بوده است ، پس چگونه با من رفتار خواهی کرد؟ ای کاش ! می‌دانستم پاسخ خواهشم را چگونه خواهی داد؟ آیا خواهی گفت : آری یا می‌گویی نه؟

فَإنْ قُلْتَ : لَا، فَيَا وَيْلِى يَا وَيْلِى يَا وَيْلِى، يَا عَوْلِى يَا عَوْلِى يَا عَوْلِى، يَا شِقْوَتِى يَا شِقْوَتِى يَا شِقْوَتِى، يَا ذُلِّى يَا ذُلِّى يَا ذُلِّى، إِلَىٰ مَنْ ؟ وَمِمَّنْ ؟ أَوْ عِنْدَ مَنْ ؟ أَوْ كَيْفَ ؟ أَوْ مَاذَا ؟ أَوْ إِلىٰ أَيِّ شَىْءٍ أَلْجَأُ ؟ وَمَنْ أَرْجُو ؟ وَمَنْ يَجُودُ عَلَىَّ بِفَضْلِهِ حِينَ تَرْفُضُنِى يَا وَاسِعَ الْمَغْفِرَةِ ؟ وَ إِنْ قُلْتَ نَعَمْ، كَمَا هُوَ الظَّنُّ بِكَ، وَالرَّجَاءُ لَكَ، فَطُوبَىٰ لِى أَنَا السَّعِيدُ وَ أَنَا الْمَسْعُودُ، فَطُوبَىٰ لِى وَأَنَا الْمَرْحُومُ ؛ .

اگر بگویی: نه ؛ پس وای بر من ! وای بر من ! وای بر من ! وای از درماندگی‌ام ! وای از درماندگی‌ام ! وای از درماندگی‌ام ! وای از بیچارگی‌ام ! از بیچارگی‌ام ! از بیچارگی‌ام ! وای از خواری‌ام ! از خواری‌ام ! از خواری‌ام ! آنگاه که تو مرا رها کنی؟ به‌سوی که و از طرف که یا نزد که یا چگونه ، یا چه چیز یا به‌سوی چه چیزی پناه برم و به چه کسی امید بندم ؟ و کیست که با احسان خود با گشاده دستی به من ببخشد؟ ای آن‌که آمرزشت فراگیر است و اگر بگویی : آری که همان از تو گمان دارم و امید به تو چنین است ، پس خوشا به حال من که خوشبختم ! و کامروا شده‌ام ، پس خوشا به حال من که مورد رحمت قرار گرفتم ! .

يَا مُتَرَحِّمُ يَا مُتَرَئِّفُ يَا مُتَعَطِّفُ يَا مُتَجَبِّرُ يَا مُتَمَلِّكُ يَا مُقْسِطُ، لَا عَمَلَ لِى أَبْلُغُ بِهِ نَجَاحَ حَاجَتِى، أَسْأَلُكَ بِاسْمِكَ الَّذِى جَعَلْتَهُ فِى مَكْنُونِ غَيْبِكَ وَاسْتَقَرَّ عِنْدَكَ فَلَا يَخْرُجُ مِنْكَ إِلَىٰ شَىْءٍ سِوَاكَ، أَسْأَلُكَ بِهِ وَبِكَ وَبِهِ فَإنَّهُ أَجَلُّ وَأَشْرَفُ أَسْمائِكَ، لَاشَىْءَ لِى غَيْرُ هٰذَا وَلَا أَحَدَ أَعْوَدُ عَلَىَّ مِنْكَ، يَا كَيْنُونُ يَا مُكَوِّنُ، يَا مَنْ عَرَّفَنِى نَفْسَهُ، يَا مَنْ أَمَرَنِى بِطَاعَتِهِ، يَا مَنْ نَهَانِى عَنْ مَعْصِيَتِهِ، وَ يَا مَدْعُوُّ يَا مَسْؤُولُ، يَا مَطْلُوباً إِلَيْهِ رَفَضْتُ وَصِيَّتَكَ الَّتِى أَوْصَيْتَنِى وَلَمْ أُطِعْكَ، وَلَوْ أَطَعْتُكَ فِيَما أَمَرْتَنِى لَكَفَيْتَنِى مَا قُمْتُ إِلَيْكَ فِيهِ، وَأَنَا مَعَ مَعْصِيَتِى لَكَ راجٍ فَلَاٰ تَحُلْ بَيْنِى وَبَيْنَ مَا رَجَوْتُ؛

ای خدای مهربان ! ای خدای بنده‌پرور ! ای خدای با مهر و عاطفه ! ای خدای جبران کننده ! ای آن‌که هستی به دست توست ! ای دادگر ! مرا کرداری که با مدد آن به برآمدن حاجتم نائل آیم نیست ، از تو می‌خواهم به‌حق آن نامت که در پس پرده غیب خود پنهان داشتی و نزد خویش نهادی ، پس برای هیچ موجودی جز تو پدیدار نشود ؛ به‌حق آن نام و به‌ حق هستی نابت و به آنکه برترین و شریف‌ترین نام‌های تو است از تو درخواست می‌کنم مرا چیزی جز این نیست و کسی خیرخواه‌تر از تو به من نیست ، ای به خود هستی ! ای هستی‌بخش ! ای آن‌ که خویش را بشناساند ! ای آن‌ که به اطاعتش فرمانم داد ، ای آن‌ که مرا از نافرمانی‌اش بازداشت ، ای خوانده شده ! ای خواسته شده ! ای مطلوب ! سفارشی که به من کرده بودی وانهادم و فرمانت را نخواندم و اگر تو را در آنچه فرمانم دادی اطاعت می‌کردم هرآینه مرا در آنچه برایش به سویت برخاستم مرا بس بود و من با نافرمانیم ، به تو امیدوارم ، پس بین من و آنچه به آن امیدوارم جدایی مینداز ؛ .

يَا مُتَرَحِّماً لِى أَعِذْنِى مِنْ بَيْنِ يَدَىَّ وَمِنْ خَلْفِى وَمِنْ فَوْقِى وَمِنْ تَحْتِى، وَمِنْ كُلِّ جِهَاتِ الْإِحَاطَةِ بِى . اللّٰهُمَّ بِمُحَمَّدٍ سَيِّدِى، وَبِعَلِيٍّ وَ لِيِّى، وَبِالْأَئِمَّةِ الرَّاشِدِينَ عَلَيْهِمُ السَّلامُ اجْعَلْ عَلَيْنا صَلَواتِكَ وَرَأْفَتَكَ وَرَحْمَتَكَ، وَأَوْسِعْ عَلَيْنَا مِنْ رِزْقِكَ، وَاقْضِ عَنَّا الدَّيْنَ وَجَمِيعَ حَوَائِجِنا يَا اللّٰهُ يَا اللّٰهُ يَا اللّٰهُ، إِنَّكَ عَلَىٰ كُلِّ شَىْءٍ قَدِيرٌ .

ای مهرورز بر من ، از پیش روی و از پشت سر و از بالای سر و از زیر پایم و از همه جهات محیط بر من، پناهم ده . خدایا ! به‌ حق محمّد (ص) و سرور من و به‌ حق علی (ع) مولای من و به‌ حق امامان هدایت یافته ( که بر ایشان درود باد ) لطف و مهر و رحمتت را بر ما بگستر و از روزی خود بر ما فراوان ده و وام ما را بپرداز و همه‌ی حاجت‌های ما را برآور ، ای خدا ! ای خدا ! ای خدا ! زیرا تو بر هر کاری توانایی .