معنی حکمت 472 نهج البلاغه – راز زندگی

معنی حکمت 472 نهج البلاغه راز زندگی .

معنی حکمت 472 نهج البلاغه – راز زندگی

معنی-حکمت-472-نهج-البلاغه-–-راز-زندگی-عدد

در دعايى كه با آن طلب باران نمود ، گفت : خداوندا ، ما را به ابرهاى رام سيراب كن ، نه ابرهاى سركش .

اين سخنى است عجيب رسا ، چه اينكه آن حضرت عليه السّلام ابرهاى داراى رعد و برق و طوفان و صاعقه را به شترهاى سركشى كه بار را از پشت خود مى اندازند ، و سواران خود را به زمين مى زنند ، و ابرهاى خالى از اين امور وحشت زا را به شترهاى رامى كه شيرشان را مى دوشند و آنها هم فرمان مى برند ، و بر آنها سوار مى شوند و آنها هم خوشرفتارى مى كنند تشبيه نموده .

( ترجمه استاد حسین انصاریان )

وَ قَالَ (عليه السلام) فِي دُعَاءٍ اسْتَسْقَى بِهِ: اللَّهُمَّ اسْقِنَا ذُلُلَ السَّحَابِ، دُونَ صِعَابِهَا .
قال الرضي: و هذا من الكلام العجيب الفصاحة و ذلك أنه (عليه السلام) شبّه السحاب ذوات الرعود و البوارق و الرياح و الصواعق بالإبل الصعاب التي تقمص برحالها و تقص بركبانها و شبّه السحاب خالية من تلك الروائع بالإبل الذلل التي تحتلب طيعة و تقتعد مسمحة .

منبع محتوا + تفسیر حکمت – Ahlolbait.com


معنی-حکمت-472-نهج-البلاغه-عدد-راز-زندگی