معنی حکمت 464 نهج البلاغه – راز زندگی

معنی حکمت 464 نهج البلاغه راز زندگی .

معنی حکمت 464 نهج البلاغه – راز زندگی

معنی-حکمت-464-نهج-البلاغه-–-راز-زندگی-عدد-

[ و فرمود : ]

بنى اميه را مهلتى است كه در آن مى تازند ، هر چند خود ميان خود اختلاف اندازند .

سپس كفتارها بر آنان دهن گشايند و مغلوبشان نمايند .

[و مرود مفعل است از « ارواد » و آن مهلت و فرصت دادن است ، و اين از فصيح ترين و غريبترين كلام است .

گويى امام (ع) مهلتى را كه آنان دارند به مسابقت جاى ، همانند فرموده است كه براى رسيدن به پايان مى تازند و چون به نهايتش رسيدند رشته نظم آنان از هم مى گسلد . ]

( ترجمه دشتی )

وَ قَالَ (عليه السلام) : إِنَّ لِبَنِي أُمَيَّةَ مِرْوَداً يَجْرُونَ فِيهِ، وَ لَوْ قَدِ اخْتَلَفُوا فِيمَا بَيْنَهُمْ، ثُمَّ كَادَتْهُمُ الضِّبَاعُ لَغَلَبَتْهُمْ .
قال الرضي: و المرود هنا مفعل من الإرواد و هو الإمهال و الإظهار و هذا من أفصح الكلام و أغربه فكأنه (عليه السلام) شبه المهلة التي هم فيها بالمضمار الذي يجرون فيه إلى الغاية فإذا بلغوا منقطعها انتقض نظامهم بعدها .

منبع محتوا + تفسیر حکمت – Ahlolbait.com


معنی-حکمت-464-نهج-البلاغه-–-راز-زندگی-عدد