معنی حکمت 367 – تدبّر و تأمّل – نهج البلاغه – راز زندگی

معنی حکمت 367 – تدبّر و تأمّل – نهج البلاغه – راز زندگی .

معنی حکمت 367 – تدبّر و تأمّل – نهج البلاغه – راز زندگی

نهج البلاغهمعنی حکمت 367 تدبّر و تأمّل راز زندگی .

367-–-معنی-حکمت-عدد-تدبّر-و-تأمّل-–-قرآن-کریم-–-نهج-البلاغه

حضرت امیرالمؤمنین [ ع ] فرمود :

اى مردم ، كالاى دنيا گياهى است خشك و وبا خيز ، از چراگاه آن بپرهيزيد ، چه اينكه دل كندن از آن لذت بخش تر از اعتماد به آن است ، و به اندازه برداشت كردن از دنيا پاكيزه تر از اندوختن آن است ، بر آن كه به افزون كردن ثروت اقدام كند حكم به تهيدستى شده ، و آن كه در آن كوس بى نيازى زده به آسايشش كمك گشته .

آن را كه زيور دنيا به شگفتى اندازد كور دلى از پى در آيد ، و آن كه عشقش را به دل گيرد خاطرش را از اندوهها پر كند كه براى آن اندوهها در سويداى قلبش خلجان است ، اندوهى مشغولش دارد ، و غمى محزونش كند ، چنين است تا نفس گلو گيرش شود و او را به بيابان اندازند ، در حالى كه رگهاى حياتش قطع شده ، نابود كردنش بر خدا ، و انداختنش به گورستان براى دوستان آسان است .

مؤمن با ديده عبرت به دنيا مى نگرد ، و از آن از باب اضطرار به اندازه شكم بر مى دارد ، و وصف دنيا را به گوش خشم و دشمنى مى شنود .

اگر بگويند ثروتمند شد بعد از اندكى مى گويند به تهيدستى نشست ، و اگر به بودنش شاد شوند به مرگش اندوهگين گردند .

اين است وضع دنيا ، و هنوز اهل دنيا را روزى كه در آن نوميد شوند نيامده .

وَ قَالَ (عليه السلام) : يَا أَيُّهَا النَّاسُ، مَتَاعُ الدُّنْيَا حُطَامٌ مُوبِئٌ، فَتَجَنَّبُوا مَرْعَاهُ، قُلْعَتُهَا أَحْظَى مِنْ طُمَأْنِينَتِهَا وَ بُلْغَتُهَا أَزْكَى مِنْ ثَرْوَتِهَا؛ حُكِمَ عَلَى مُكْثِرٍ مِنْهَا بِالْفَاقَةِ، وَ أُعِينَ مَنْ غَنِيَ عَنْهَا بِالرَّاحَةِ؛ مَنْ رَاقَهُ زِبْرِجُهَا أَعْقَبَتْ نَاظِرَيْهِ كَمَهاً، وَ مَنِ اسْتَشْعَرَ الشَّغَفَ بِهَا مَلَأَتْ ضَمِيرَهُ أَشْجَاناً، لَهُنَّ رَقْصٌ عَلَى سُوَيْدَاءِ قَلْبِهِ هَمٌّ يَشْغَلُهُ وَ غَمٌّ يَحْزُنُهُ، كَذَلِكَ حَتَّى يُؤْخَذَ بِكَظَمِهِ، فَيُلْقَى بِالْفَضَاءِ مُنْقَطِعاً أَبْهَرَاهُ، هَيِّناً عَلَى اللَّهِ فَنَاؤُهُ وَ عَلَى الْإِخْوَانِ إِلْقَاؤُهُ؛ وَ إِنَّمَا يَنْظُرُ الْمُؤْمِنُ إِلَى الدُّنْيَا بِعَيْنِ الِاعْتِبَارِ وَ يَقْتَاتُ مِنْهَا بِبَطْنِ الِاضْطِرَارِ وَ يَسْمَعُ فِيهَا بِأُذُنِ الْمَقْتِ وَ الْإِبْغَاضِ؛ إِنْ قِيلَ أَثْرَى، قِيلَ أَكْدَى، وَ إِنْ فُرِحَ لَهُ بِالْبَقَاءِ، حُزِنَ لَهُ بِالْفَنَاءِ؛ هَذَا وَ لَمْ يَأْتِهِمْ يَوْمٌ فِيهِ يُبْلِسُونَ .

منبع محتوا + تفسیر حکمت – Ahlolbait.com

367-–-معنی-حکمت-–-تدبّر-و-تأمّل-–-قرآن-کریم-عدد-نهج-البلاغه